اضطراب‌های اولین مُراجع را کنار بزنید

اِیمی سینکلر روان‌شناس و مشاور

دینا شوارتز روان‌شناس

 

 سینکلر و شوارتز، دو روان‌شناسی هستند که با انجمن روان‌شناسی آمریکا همکاری می‌کنند. در مقاله‌ی پیش رو که در سایت اینترنتی این انجمن منتشر شده راهکارهایی را از روان‌شناسان باتجربه برای روان‌شناسان بی‌تجربه دریافت کرده‌اند   

از تصور نشستن با اولین مُراجع‌تان نگرانید؟ تنها نیستید.

دکتر «لین پجت» چنان از بابت این‌که احساس اولیه خوبی به مُراجع بدهد مضطرب بود که ترسش او را به زمین انداخت:

«[مُراجع] روی مبل نشست و من روی صندلی نشستم یا بهتر است بگویم نزدیک صندلی نشستم، چون به صندلی نرسیدم و روی زمین افتادم!»

«پجت» که روان‌شناس سلامت «کیزر پرماننته» در «آتلانتا» است، دکترایش را در سال ۲۰۰۳ گرفته است. با این‌که می‌گوید بعدش دوباره خونسردی خود را به دست آورد اما «نمی‌توانم بگویم وقتی مُراجع هفته‌ی بعد برنگشت، تعجب کردم.»

برای کمک به این‌که قدم اول را درست بردارید یا لااقل زمین نخورید، «گردسایک» از چند روان‌شناس تازه‌کار و کهنه‌کار پرسیده است که چطور باید از اضطراب‌های اولیه در مواجهه با اولین مُراجع عبور کرد.

موارد زیر گوهرهای خردی هستند که آن‌ها در پاسخ به «گردسایک» ارائه کردند.

دکتر جودیت بک

مدیر مؤسسه تحقیق و درمان شناختی بک

(روان‌شناس از سال ۱۹۸۲)

«مهم‌ترین هدف‌تان باید این باشد که شکل‌دهی به یک رابطه‌ی درمانی خوب با مُراجع‌تان را شروع کنید. یعنی لازم است روزها قبل از جلسه‌ی اول‌تان روی افکار مضطرب خودآیندتان کار کنید…

نوشتن یک کارت تحمل و مواجهه می‌تواند کمک کند. برای رشد این رابطه، در اتاق و در کنار مُراجع انسان خوشایندی باشید. علاقه‌مند باشید. لبخند بزنید. کاری کنید مُراجع احساس راحتی کند.

«حتماً در پایان جلسه بازخورد بگیرید. این کار در مستحکم‌کردن رابطه بسیار پیش‌برنده است؛ برای مثال، بپرسید نظرت درباره‌ی جلسه‌ی امروز چه بود؟ چیزی هست که فکر می‌کنی من اشتباه فهمیده‌ام؟ چیزی هست که می‌خواهی حتماً دفعه‌ی بعد درباره‌اش صحبت کنی؟»

دکتر جان موری

روان‌شناس ورزشی و بالینی در بخش خصوصی، پالم‌بیچ فلوریدا

روان‌شناس از سال ۱۹۹۹

«بین تازه‌کارها اضطراب عملکرد زیادی می‌بینم. یک راه برای بیرون‌آمدن از آن این است که ذهن‌تان، افکارتان و همه‌چیزتان را روی چیزی خارجی متمرکز کنید تا از افکار خودتان بیرون بیایید.

این افکار خود شماست که انتظارات را ایجاد می‌کند، پس اگر بتوانید تمرکزتان را روی چیزی خارجی نگه دارید، مثل صدای مُراجع یا رنگ پیرهنش یا چیزی جالب درباره‌ی موضوع صحبت، با اولین مُراجع‌تان بسیار راحت‌تر خواهید بود.»

دکتر ریچارد کیلبرگ

مدیر ارشد، دفتر خدمات انسانی دانشگاه جان هاپکینز

روان‌شناس از سال ۱۹۷۴

«ساده‌ترین نکته‌ی کاربردی برای اولین کار این است که تنها کارتان گوش‌کردن است. بسیاری از اضطراب‌هایی که افراد با خود حمل می‌کنند به این دلیل است که می‌ترسند لو برود که آن‌ها قلابی هستند [واقعاً متخصص نیستند] یا این‌که یک مُراجع چالش‌برانگیز، از مدرک‌شان و این‌که از کجا فارغ‌التحصیل شده‌اند بپرسد و مردم بفهمند که آن‌ها تازه‌کارند.

«اگر وقتی وارد اولین جلسه‌تان می‌شوید، فقط این نکته را بفهمید، به سادگی و مهارت از ساعت اول‌تان می‌گذرید: مجبور نیستید حرف‌هایی که به اولین مُراجع‌تان می‌زنید کاملاً درخشان باشد. فقط باید با دقت و مستقیم گوش کنید و با خاستگاه آن‌ها احساس هم‌دردی کنید.

«سقراط می‌گفت خِرد از دانستن آن‌چه نمی‌دانید آغاز می‌شود. اگر آگاهید که چه آموزش‌هایی دیده‌اید، باید تصور خوبی داشته باشید از این‌که چه می‌دانید و چه نمی‌دانید.»

دکتر استنلی سو

استاد روان‌شناسی و پژوهش‌های آسیایی‌آمریکایی دانشگاه کالیفرنیا دیویس

(روان‌شناس از سال ۱۹۷۱)

«وقتی با مُراجع کار می‌کنید، دستور کار داشته باشید. باید هدفی در ذهن وجود داشته باشد و روش‌هایی برای رسیدن به آن؛ اما اجازه ندهید آن دستور کار شما را چنان غیرشخصی کند که به فرد به‌عنوان یک فرد پاسخ ندهید. باید تعادل برقرار کنید و حواس‌تان باشد که دستور کار باعث نشود با فرد رفتاری غیرشخصی داشته باشید که مانع رشد رابطه و اتحاد درمانی شود.

«این را هم دریابید که مشکلات به‌صورت فوری حل نمی‌شوند اما لازم است که حتی در جلسات اول هم دستاوردهایی داشته باشید. دستاورد، حل تمام مشکل مُراجع نیست، بلکه نوعی هدیه به اوست تا رابطه‌‌ی بین آن‌چه در درمان انجام می‌شود و امکان دریافت نتیجه‌ی مطلوب را ببیند.»  

 

منتشر شده در #مجله_روانشناسی_سپیده_دانایی شماره ۱۲۵و ۱۲۶